از همین جا از همه مسئولین ذی ربط وبی ربط در خواست می کنیم تا هر چه زودتر فکری به حال این وضعیت بکنند همه شان را دعا می کنیم .     

از نویسندگان عزیز تقاضا میکنیم نظرات خود را در این مورد بنویسند همچنین بازدید کنندگان عزیز هم میتوانند در قسمت نظرات برای ما ارسال کنند تا بلافاصله منتشر شود.

نظرات شما درخصوص این موضوع:

بخاطر کیفیت پائین عکسها مارو ببخشید

در ادامه طرح بهسازی قسمتی از خانه آقای محمد صابری نیز تخریب شد وقسمتی ازخانه آقای حسینعلی اسماعیلی نیز که در طرح نبوده جدا شده وآماده تخریب می باشد همچنین تعدادی از تیرهای تلفن نیز در محل های مشخص شده نصب شدند .لازم به ذکر است که در بودجه امسال شهرستان که گفته شده نزدیک به صد میلیون تومان می باشد قرار شده بین چهارروستاکه قرار است طرح بهسازی انجام شود تقسیم شود که با این تفاسیر حدودا 25میلیون تومان سهم روستای ما از این بودجه خواهد بود البته این را هم یادآور شوم که گفتند این بودجه برای مرحله جدول کشی و آسفالت خیابان هاست که در اینصورت بودجه ای برای خرید خانه ها وبستن قرارداد با صاحبان خانه های داخل محدوده نیست .

ازدیگر کارهای انجام شدن کندن جای تیر تلفن برای عقب بردن موقتی تیرهای تلفن تا آزاد سازی کامل محدوده بهسازی روستا

 اما....

به کندی پیش میره شاید دلیل اصلیش این باشه که مردم راضی نمیشن

به گفته آقای رمضان یوسفیان ریاست محترم روستای روچی از عید به بعد کار بازسازی روستا به دست بنیاد مسکن واگذار میشه :اگه این جوری بشه این کار با سرعت زیاد پیش خواهد رفت.

ودر نهایت.... اگر عدالت برقرار بشه چهره ی روستایمان امروزی تر و قشنگتر خواهد شد

یادش بخیر درب  مفازه خدابیامرز حاج آقای ساعدی بود که بعضی از جوانان روستا به دیوار آن تکیه میدادند و با همدیگه صحبت میکردن جای خوبی بود چونکه میتونستیم سه جارو زیر نظر داشته باشیم  هم جای حسینیه و هم به قول خودمون کوچه ی بالا و هم کوچه ی سر آب رو ولی آنجا هم در ادامه طرح بهسازی خراب شد.

طرح بهسازی در روستای  روچی از حدود یک سال پیش آغاز شده قبل از شروع طرح عده ی کثیری از کسانی که خانه های آنها در طرح قرار می گرفت به نوعی مخالف طرح بودند البته آنها هم برای خود دلایل قانع کننده ای داشتند عده ای می گفتند که ما پیر شدیم و دیگر توان خانه ساختن نداریم و یا می گفتند اگر خانه ما خراب شود چه کسی  برای ما دوباره خانه بسازد البته خوب به نوعی حق هم داشتند چون کسی که عمری توی یک خانه زندگی کرده و به آنجا عادت کرده حالا بعد از عمری دوباره فکر خانه ساختن کند به نظر من که سخت است از طرفی آنها که فکر آینده نمی کردند که شاید با اجرای این طرح روستای ما از لحاظ رفت و آمد وسایل نقلیه و از همه مهم تراز لحاظ ایمنی در مقابل زلزله بهتر خواهد شد چون همانطور که میدانید خانه های قدیمی را خیلی بلند وبا گل و خشت خام در ست می کردند خودِ بلندی این خانه ها و نزدیکی آنها به همدیگر و تنگ بودن کوچه ها خطری است که در موقع زلزله ما را تهدید می کند. بگذریم .اما جوانان روستا و یا به تعبیری دیگر بچه های همین مردم با فکر روشنی که دارند به طریقی پدر و مادر خود ر را راضی کردند تا این طرح در روستا انجام شود.بلا خره با تصویب بودجه ای که برای این طرح تصویب شد وبا همکاری دهدار محترم روستا آقای بانوی و همچنین شورای محترم  روستا آقایان طالبیان ,رجبی  و معصومی دریک سال پیش شروع شد  در روز های ابتدایی طرح خانه  ها یی  را که خالی از سکنه و متروکه بود خراب کردند به همین ترتیب با خراب کردن این خانه ها می توان گفت قسمتی از راه اصلی روستا که وسایل نقلیه بیشتر رفت وآمد می کردند بزرگ شد و پارکینگ هایی برای ماشین ها درست شد.که از جاهایی که به نوعی برای افرادی که به قصد معامله وخرید وفروش به روستا می آیند مفید فایده شده کنار چنار روستا یا به قول ما رو چینیها پای چنار است که مر کز روستا هم محسوب می شود خلاصه بعد از خراب کردن این چند خانه بودجه تمام شد وطرح راکد ماند الان حدودا چهار ماه است که هیچ گونه اقدامی صورت نگرفته است البته نماینده فرماندار گناباد هم بازدیدی داشته واعلام کرده که بودجه اختصاص خواهد یافت و هنوز خبری نشده است البته با توجه به انتخابات شوراها که چندی پیش صورت گرفت شوراهای روستا هم تغییر کردند که امیدواریم آقای یوسفیان که بعنوان رییس شورا انتخاب شده بتوانند با همکاری و راهنمایی آقایان معصومی ورجبی و بانوی پیگیر مسائل ومشکلات مردم روستا باشند تا هرچه سریع تر این طرح به اتمام برسد.

                                                                                                                                               والسلام

                                                                                                                                            16/10/85

ماکه مُچم

آیا طرح بهسازی درروچی اجرامیشود؟

آیا مردم موافقت میکنند؟

آیا شورای جدید می توانند؟

آیا مردم باشورای جدید همکاری خواهند کرد؟

آیا تمام طرح اجرا خواهد شد با فقط سرسرکاری خواهد بود؟

آیا بودجه ای برای این طرح تعلق خواهد گرفت؟

آیا برای آنهایی که بی خانه میشوند فکری خواهد شد؟

آبا کسی که نقشه بهسازی برای روستای ما کشیده فکر آینده روچی هم بوده است ؟

آیا پرداخت وام مسکن ادامه خواهد داشت؟

آیا مردم با وجود خشکسالی های پی در پی توان دادن اقساط آنرا خواهند داشت ؟

آیا کسانی که به شهر مهاجرت کرده اند باز خواهند گشت؟

واز همه مهم تر آیا تا موقع اجراشدن طرح کسی هم درروچی باقی خواهدماند؟

وهزاران آیای دیگر ...........

اینها همه سوالاتی هستند که در حال حاضر فکر ماجوانان روستا رامشغول کرده است ما که بدلیل نبود فرصت شغلی مجبور به مهاجرت به شهرهای بزرگ شده ایم ونتوانسته ایم در روستا بمانیم باید چکار بکنیم ؟

چند روز پیش که اعضای محترم شورا به همراه دهدار محترم  برای بررسی طرح و مشخص کردن مناطقی که باید تخریب شود درروستا راه می رفتند با آنها همراه شدیم تا از نزدیک ماهم با مشکلات پیش رو آشنا شویم ویکی از جاهایی که در آنروز مورد بررسی قرار گرفت خیابانی 12متری بود که حداقل 10متر آن را خانه های مسکونی تشکیل می دادند بود در طول این خیابان خانه های مخروبه هم بود که صاحبان آن هم مجوز تخریب آن را داده اندولی همش اینطوری نیست وخانه هایی هم هست که مسکونی هستند وصاحبان بعد از تخریب خانه , دیگر جایی برای سکونت ندارند .می خواهم مشکلات چند مورد از این خانه هارا بعنوان مثال برای شما عرض کنم یکی از این خانه ها متعلق به یک زن است  که تنها زندگی می کند وکس وکاری نداردکه  برایش خانه درست بکند از این خانه حدودا 6متر باید تخریب شود وقتی که داشتند مقدار تخریب خانه را اندازه می گرفتند وفهمید که چیزی از خانه اش باقی نخواهد ماند بغض گلوی اورا فرا گرفته بود واشکهایش جاری شد ومی گفت من باید چکار کنم ...کی برام خانه درست کند؟و....وخانه دیگر که دوطبقه هم بود هر چند که گلی بود ولی بعداز مشخص شدن متراژتخریی حدودا چهار تا پنج خانه که طویله هم بودند خراب می شدند حال تصور کنید خانه هایش را خراب بکنند آیا او خواهد توانست که محل زنگی اش یکجا وطویله دامهایش جای دیگر باشد؟ یا باید این کاررابکند ویا اینکه گاو وگوسفند خود را بفروشد که هردو مورد تا حدودی غیر ممکن است مخصوصا با توجه به اینکه منابع درآمدی روستاییان دامپروری هست مورد دوم کاملا غیر ممکن است .این دو نمونه از مشکلات ما در طرح بهسازی است حال با توجه به بودجه کمی که برای این طرح در نظر گرفتنند آیا این طرح عملی خواهد شد .بااین وجود ما جوانان روستا تمام تلاش خودررا به کار خواهیم بست تا راه حلی برای این جور موارد پیدا بکنیم .

انشاء الله زودتر محقق شود

 این هم نقشه جدید روستای روچی :

اعضای محترم شوراودهدار محترم روستا :